۱۶
خرداد

زیورآلات هخامنشیان

زنان پارسی از روغن‌های معطر برای خوشبو کردن خود و از سرمه و سرخاب برای آرایش چشم و چهره استفاده می‌کردند. برای زیباتر کردن لباس، زنگوله‌های گوناگون طلایی به لبه‌های آن می‌دوختند که هنگام راه رفتن صدای نرم و دلنشینشان بر زینت و شکوه صاحب لباس می‌افزاید. آنان از انواع گوشواره های‌ زرین و گوهر نشان، گردن بند، دستبند، انگشتر، کمر بندهای ساخته شده از فلزات گرانبها و سنگ‌های قیمتی، سنجاق و پلاک با

نقوش تزیینی بهره می‌بردند.

 

 

 

گردنبندها:

گردنبندهای ویژهٔ زنان دورهٔ هخامنشی با شکل‌های گوناگون و متنوع به یادگار مانده است که تعدادی از آنان ساده و شبیه گردنبند مردان و یا به صورت طوق است. گردنبندی دیگر از سر شیر شاخدار است که به وسیلهٔ شاخ‌ها به حلقه‌های نقطه چین به رشته اصلی وصل شده است. رشته اصلی به شکل لوله است و در فاصله‌های معین به وسیلهٔ دو نیمکرهٔ کوچک به هم مرتبط شده‌اند. دیگر گردنبندی که ساخته شده از گوی‌های شیشه‌ای که در میان آنها گوی‌های طلایی پخ شده است. زنان دوره هخامنشی علغاوه بر گردنبندهای بلند، از گردنبندهای خفت گردن استفاده می‌کردند که گاهی اوقات به صورت چندتایی و طوق ساده بوده است، طوق‌هایی که دو سر آن منتهی به سر جانوران است.

 

 

 

 

 

بازوبند‌ها:

زنان از بازوبندهای زرین متنوع نیز برای آراستن بازوان بهره می‌بردند. از جمله:بازوبند زرینی که در قسمت میانی هنحنی به سمت داخل دارد و دو سر آن به دو عقاب شاخدار ختم می‌شود، سر آنها روبروی هم قرار گرفته است. دستها در جلو تنهٔ خوابیده قسمتی از حلقهٔ بازوبند را تشکسی داده است. دو بازوبند دیگر به دست آمده است که یکا از آنها بازوبند تابیده شده‌ای که دوسر آن به شکل سر غزال است و دیگری بازوبند مارپیچ فنری دو حلقه‌ای را که دو سر آن شبیه سر گربه و یا شیر ماده است.

النگوها:

النگوهای زرین و سیمین از دیگر زینت آلات زنان این دوره بوده است، النگوهای تابیده به قطر۶٫۳ سانتی‌متر، انگوهای ساده با سر اردک و سر غزال، حلقه‌های مارپیچ با سر بز، النگوهای زرین به شکل سوسمار، النگوهای سیمین که حلقه آن بسیار قطور و ساده و منتهی به دو سر قوچ، النگو با حلقهٔ شیشه‌ای و دو سر طلای، النگو با حلقه ساده و انحنا در قسمت تحتانی، یا دو سر غزال به دست آمده است.

زنان زنگوله‌هایی به لبهٔ لباس خویش می‌دوختند که هنگام حرکت آهنگی موزون داشت.

انگشتر‌ها:

انگشترهایی که از این دوره به دست آمده‌اند و تزیین آن‌ها، بنا به اظهار گیرشمن، از هنرهای نمادین در معماری الهام گرفته شده است. ار جمله انگشتری که روی آن گاو بالدار با سر انسان نقش شده و مربوط به گنجینهٔ جیهون است و یا انگشتری که فرشته بالدار با دمی شبیه نیش عقرب روی آن حک شده است.

از دیگر زیورهای باقیمانده دوره هخامنشی، دکمه‌های مدور منقش به صورت و سر جانوران با نقش جانوران از جمله سر شیر است. سنجاق سینه زرین به شکل جانوران و گلها وهمچنین قطعات زرین سوراخ دار و حلقه‌ای شکل به لبهٔ لباس دوخته می‌شد از جمله زینت‌های زیبای پارسیان بوده است که نشانگر ذوق سرشار این قوم بوده است.

مدال‌ها و نشانه‌های طلا نیز بخش دیگری از زیورهای متداول شاهان و بزرگان و اشخاص بلند مرتبه بوده است.